HUMMUS, CZYM TO SIĘ JE?

Hummus to pasta z gotowanej ciecierzycy, pasty sezamowej - tahini, oliwy, soku z cytryny i czosnku. Ta skromna lista składników nie oddaje jego wyjątkowego smaku. Nieco bardziej pociągająco wygląda historia jego pochodzenia. Jak wiadomo, ciecierzycę jedzono na Bliskim Wschodzie i w Egipcie już jakieś 10 000 lat temu. Była opularną rośliną uprawianą w Mezopotamii i starożytnym Rzymie. Ziarna sezamu znano w Asyrii i Babilonii. Kto pierwszy zmieszał ziarna ciecierzycy i sezamu, nie wiadomo. Legenda mówi, że hummus, z octem, zamiast cytryny, był podawany na dworze Saladyna, sułtana Egiptu, władcy imperium rozciągającego się od Sudanu po Syrię, od Jemenu przez Półwysep Arabski, północny Irak do wschodniej Turcji. Dziś hummus jedzą: żydzi, muzułmanie i chrześcijanie, je się go w Izraelu, Libanie, Syrii, prawie na całym Bliskim Wschodzie. Wraz z ludźmi zawędrował do Europy. Hummus łączy ludzi, a dokładniej, łączy ich miseczka humusu, z której kawałkami chleba jedzący wybierają kolejne partie pysznej, aromatycznej, sycącej pasty.

Hummus stał się bardzo popularny w Europie, zwłaszcza wśród wegetarian i wegan, ze względu na zawartość witamin i składników mineralnych: witaminę C, B6, kwas foliowy, żelazo, mangan, białko, błonnik pokarmowy i kwasy tłuszczowe jednonienasycone. Można go jeść na śniadanie obiad czy kolację, a podany z surowymi warzywami staje się zdrową przekąską. Bez obaw mogą go jeść osoby na diecie bezglutenowej, diabetycy i dzieci.

Bazą humusu jest ciecierzyca. Aby zrobić humus należy przede wszystkim namoczyć ją na noc. Następnego dnia ciecierzycę płuczemy i zalewamy świeżą wodą, tak aby zakrywała ziarna jakieś 2-3 cm, dodajemy sodę oczyszczoną  i gotujemy. Całość powinna się gotować  2-3 godziny, tak aby ciecierzyca dała się rozetrzeć w palcach. Po ugotowaniu odstawiamy do ochłodzenia. Garść ziaren pozostawiamy, aby użyć ich później do dekoracji jeżeli podajemy hummus w stylu izraelskim. Wrzucamy cieciorkę do blendera, dodajemy tahinę i mielimy do uzyskania gładkiej pasty. Jeżeli pasta jest zbyt gęsta można dodać trochę wody. Dodajemy wyciśnięty czosnek, sok z cytryny, uprażony zmielony kumin, sól i oliwę. Smak humusu zależy od  hummusowtórcy  musi sam dobrać przyprawy tak, aby otrzymać taki hummus jaki lubi. Do zestawu najbardziej popularnych przypraw należą:

- oliwa z oliwek

- kumin, niektórzy twierdzą, że to właśnie kumin daje humusowi właściwy smak

- zatar, bliskowschodnia mieszanka przypraw, sezamu, sumaku, hyzopu, oregano

- sumak

- chili

- pieprz

- drobno posiekana natka pietruszki lub kolendry

Przyprawy można wymieszać z całością lub posypać nimi rozsmarowany na talerzu humus. Najczęściej hummus rozsmarowuje się na płaskim talerzu lub miseczce. Używa się do tegowypukłej strony łyżki w taki sposób, aby w humusie zrobić niewielki krater, w który wkładamy trochę ugotowanej cieciorki. Kolorowymi przyprawami posypujemy resztę, tak aby na powierzchni powstał ł wzór. Klasycznie podaje się go z pitą, ale można ją zastąpić macą, bagietką lub wytrawnymi krakersami. Twardziele nabierają go kawałkami cebuli.

Hummus można jeść z sałatkami, pastami, kiszonymi warzywami, pieczonymi bakłażanami, falaflem, a nawet z szałarmą czy kebabem. My odkryliśmy niezwykłe połączenie ciepłych chrupiących placków ziemniaczanych i humusu oraz buraczków, humusu i śledzi.